سیزده نکته برای زندگی

یک:دوستت دارم نه به خاطرشخصیت تو
بلکه به خاطر شخصیتی که من در هنگام با تو بودن پیدا می کنم

دو:هیچکس لیاقت اشکهای تو را نداردو کسی که چنین ارزشی دارد
باعث ریختن اشک های تو نمی شود

سه:اگر کسی تو را آن طور که می خواهی دوست نداشت به این معنی نیست
که تو را با تمام وجودش دوست ندارد

چهار:دوست واقعی کسی است که دستهای تو را بگیرد
ولی قلب تو را لمس کند

پنج:بدترین شکل دلتنگی برای کسی آن است که در کنار
کسی باشی وبدانی که هرگز به او نخواهی رسید

شش:هرگز لبخند را ترک نکن حتی وقتی ناراحت هستی چون هر کس امکان دارد عاشق لبخند تو باشد

هفت:تو ممکن است در تمام دنیا فقط یک نفر باشی
ولی برای بعضی افراد تمام دنیا هستی

هشت:هرگز وقتت را با کسی که حاضر نیست وقتش را با تو بگذراند نگذران

نه:شاید خدا خواسته که بسیاری افراد نامناسب را بشناسی
وسپس شخص مناسب را،به این صورت وقتی اورا یافتی بهتر می توانی شکرگزار باشی

ده:به چیزی که گذشت غم مخور به آنچه پس از آن آمد لبخند بزن

یازده:همیشه افرادی هستند که تو را می آزارند با این حال همواره به
دیگران اعتماد کنو فقط مواظب باش به کسی که تو را آزرده اعتماد نکنی

دوازده:خود را به فردی بهتر تبدیل کن و مطمئن باش که خود را می شناسی
قبل از اینکه شخص دیگری را بشناسی و انتظارداشته باشی او تو رابشناسد

سیزده:زیاده از حد خود را تحت فشار نگذار بهترین چیزها زمانی اتفاق
می افتد که انتظارش را نداری

کاش می شد احساسم رو بنویسم

کاش می شد غم ها مو دور بریزم

کاش می شد بی کسی ها مو فریاد بزنم

ای ستاره

ای ستاره

ببین ماه چه بی قراره

آسمون حرفی نداره

ببین کهکشون نوری نداره

انگار دیگه جونی نداره

انگار دیگه ماه روشن نیست

دیگه حتی شعرام به سراغم نمی یان

دیگه بسه کلک خوردن

دیگه بسه چشم بسته رفتن

شب ارزشی نداره که بخاطرش گم بشم

تو سیاهی و غم

شب امتحانشو پس داده

هنوز تنها گذاشت و رفت بدون چاره

شب منو گول زد

گفت ستاره دارم فرواون

ماه دارم نور میده چه آسون

من نمی دونستم اینا همش هست مال آسمون

من نمی دونستم شب هیچی نداره

من نمی دونستم که هیچی نیست مال اون

شب فقط سیاهه شب فقط بی پناهه

شب فقط با گناه شب فقط بی حیاءِ

ای ستاره چرا دیگه نمی دی به آسمون قشنگی

 ای ستاره چرا دیگه نیستی

 تو که بودی من هم بودم

 تو که رفتی من هم مردم

 تو گل بودی من با تو شکفتم

 اما حالا من بی تو پژمردم

 ای ستاره تو که بودی

 نداشتم دردی اما حالا پردردم

 پر گریه ام پر غصه ام

 من پراز خستگی ام

 ستاره تو که بی وفا نبودی

 تو که اهل ناز و ادا نبودی

 ستاره من با تو هستم گوش بکن

 تو رو به آسمون قسم منو فراموش نکن

 ستاره باز بیا پیشم

ستاره برگرد منو نگاه کن

ببین بازم می تونی بری

 وقتی که من هم هستم

وقتی توی چشمای من زُل زدی

 ستاره ببین این اصلا درست نیست

 تو باز هم زیر قولت زدی

ستاره برگرد تو رو به آسمون قسم

 می دم من به تو هر چی قشنگِ می دم

 من به هر چه خوبی می دم

ولی فقط تورو به خدا برگرد

تورو به عشقمون قسم برگرد

سلام من به یه همکار نیاز دارم  لطفا در صورت تمایل بهم میل بدید مر30

مردم یخی

چرا روزا تو دلا به جای محبت پرِ رَشک می شه

چرا به جای محبت

می کنیم به هم حسادت

چرا صمیمی نیستیم

به رسم دین و عادت

چرا مردمِ یخی اند

در حال تلافی اند

چرا محبت گرونه

چرا هر روز خورشید مهمونه

چرا خودش صابخونه نیست

مهمونه تو و منه

خدا کنه همیشه

شادی این جا بمونه

خدا کنه واسه همیشه

شادی از اینجا نره

خداکنه که دوستی

بمونه راستی راستی

خداکنه صداقت

 بمونه تا تو هستی

تا من هستم

تا ما هستیم

خدا کنه که هیچ وقت نکنیم به هم حسادت

به جای اون تعارف کنیم به هم دیگر محبت

خدا کنه که عشقها

همه همیشگی باشن

خدا کنه که دوستها

همیشه فراموش نشدنی باشن

خدا کنه که ما با هم

همیشه یار بمونیم

هیچ وقت توی هیچ کجا ماها

تک و تنها نمونیم

ترانه می نویسم برات

 بهانه می گیرم برات

 سایه تو اون دور دوراست

من اینجا هستم

تو خیلی دوری

تو هستی

من هستم

من عاشقت هستم

تو خودت نمی دونی چون مستِ مستی

تو نمی دونی عاشقت هستم

من هستم

تو هم باش

من می مونم

تو هم بمون

من می گم

 تو هم بگو

بگو که من رو دوست داری

بگو که تنهام نمی زاری

این را خودم می دونم

ولی می خوام مطمئن شم

از فکر تو راحت شم

گل بهار میاره

گل شادی میاره

گل احساس شادابی میاره

گل هدیه آفتابی میاره

گل چیز های زیادی میاره

که یکیش محبتِ

که یکیش صداقتِ

که یکیش زندگیِ

کاش می شد لاله را احساس کرد

از ندای تو گلی را باز کرد

کاش می شد روح باران را ستود

وقت باریدن به روی گل سرخ

کاش می شد ارغوانی بود و رفت

کاش می شد آسمانی بود و رفت

کاش روحم ناخوش و نالان نبود

کاش ابرم ابر بی باران نبود

کاش اندوهم غم باران نبود

کاش آن رنگین کمان هفت رنگ

بر سرم بود و سرم عریان نبود

تو این کویر تشنه

قصه تنهایی مو می دونی که کی نوشته

غصه نمی خورم که چرا بارون نمی یاد

قصه من همینه غصه تنهایی هاست

غصه نمی خورم که چرا تنها نشستم

تو این کویر تشنه

تو این همه تنهایی

چون می دونم بارون میاد

 کویر می شه چمن زار

من نمی شم بدون یار

اون وقت کی دیگه

قدر شادی رو می دونه

کی دیگه دلنگرون

که نکنه فردا

روز شادی نباشه

کی دیگه

شادی رو تعارف می کنه به دوستش

نمی شن مهمون دل ما

چرا فقط شب سیاه

شب سیاه و بی پناه

می یوفته گیر ماها

از این همه ستاره

 یکیش حق نداره

مهمون دل ماشه

شبگیر غصه ها شه

پناه خسته ها شه

گل نرگس و شبنم چیدن

 دوست یعنی ستاره ای چون ماه

دوست یعنی امید زیبا

دوست یعنی گرمی نگاه

دوست یعنی مهربان بودن

آروم بگیر عزیزم

برای تو اشک می ریزم

برای تو زندگیم

برای تو عزیزم

نمی دونی زندگیم

عمرم و جونیم

همش به خاطر تو بود

همش به خاطر تو رفت

همش برای تو بود

می دونی؟
دلم می خواد عمر مو به پای تو

 اشکای ریز ریزامو

برای تو بریزم

همه به رنگ آبی ان

همه به رنگ روح شب

همه پر از صدایی ان

کدوم صدا

صدای تو

صدای اون نگاه تو

نگاه تو نگاه تو

نگاه پر بلای تو

پر از شعر و جدایه

دفترم پر از غزل

پر از گل بهاریه

دفترم آه داره

اشک داره

خنده قه قه داره

دفترم صورتیه

پر از گل اقاقیه

آرزو ها مو باد برد

باد شمال ریشه ها شون رو خشکوند

از جا کند  و با خودش برد

آخه به چه گناهی

به چه دلیلی

نمی دونم حالا آرزوهام کجان

 نمی دونم موقع رفتن موقع بردن

اونها رو به چه گناهی خشکوندن

موسیقی غم همه جا رو پر کرده

صدای جیق همه رو کر کرده

و دیگر کسی به دیگری نگاهی نمی کند

وای خدا وای خدا

دلم می خواد همه بدیها رو

همه زشتی ها رو

همه ناپاکی ها رو

همه ی بی مهری ها رو بکشم

به سوزونم و به باد بسپارم

زندگی یعنی ساز

زندگی یعنی ساز دلخواه

یک آسمون بی ابر یک زندگی،یک انتخاب

آفتاب رو پیدا کنم

می دونی

قول می دم

اگه آفتاب رو پیدا کردم

هیچ وقت هیچ وقت

اون و گم نکنم

قول می دم

که همیشه قدر نور و گرمای اون رو بدونم

می دونی چرا چون ذجر تاریکی و سرما رو چشیدم

تو کمکم می کنی

که خورشید رو پیدا کنم

آره

کمکم می کنی

پس بیا با هم بگردیم تا خورشید رو پیدا کنیم

از او بالا مهمون بیاد

 خداکنه که آسمون

همیشه پیش ما بیاد

خداکنه ستاره ها

یکی یکی دوتا دوتا

بیان بالا پیش خدا

بگن که ماها مهمونیم

بگن ماها مسافریم

از او بالا هی می پریم

تا برسیم به اوج خود

چه کنم که آسمون زندگیم همیشه آفتابی باشه

چه کنم که شب همیشه مهتابی باشه

چه کنم که روی لب هام همیشه خنده باشه

چه کنم که توی قلبم همیشه احساس خوشبختی باشه

چه کنم که روزگارو همیشه دوست داشته باشم

چه کنم که وقت گریه یه کسی کنارم باشه

چه کنم که تو نگام همیشه امید باشه

چه کنم که زندگی رو همیشه دوست داشته باشم

حتی چشمات

حتی اشکات

حتی اون عمق نگاهات

می دونن که نمی مونی

می دونن که غصه داری

نمی گی چون نمی تونی

خسته تر از همیشه

خیلی تنهام

تنها تر از شب

بی کسم بی کس تر از همه

آروم قرار ندارم

مثل باد پاییزی

در پنجره ای خلاصه می کردم

کاش می شد پرواز خیالم را

 در طبقه اول آسمان فراموش می کردم

کاش می شد عشق را

با طعم محبتی فراموش می کردم

کاش می شد رویای رسیدن به تو را

در خوابی از تو خلاصه می کردم

کاش می شد به جای خورشید

ماه راه هم دوست  داشت

کاش می شد قه قهه خنده را

در لبخندی خلاصه کرد

کاش می شد هق هق و بغضی سنگین را

در قطره اشکی خلاصه کرد

کاش می شد تمام نفرتها و کینه ها را

در دادی و فریادی کوچک خلاصه کرد

تو که نیستی

همیشه دلم می گیره

تو که هستی

من که هستم

منی که عاشقت هستم

توایی که مست مستی

تو ای که عاشقم هستی

من یه دنیا می پرستم

عشق و نور و روشنایی

توی چشمای قشنگت

و تو آن روز به من فهماندی

که شقایق زیباست

و دقایق سپری می شود

و روز دیگر در پس روز دیگر می آید

و تو آن روز مرا بخشیدی

وقتی از عمق نگاهت

تو به من فهماندی

که شقایق زیباست

و شقایق زیبا بود و من نمی دانستم

که کدام بهار یا یار می تواند بدون عشق ماندگار باشد